പാട്ട് എഴുതുന്ന ആള്‍ കഥാസന്ദര്‍ഭം അറിഞ്ഞിരിക്കണം, അങ്ങനെയാണ് കണ്ണീര്‍പ്പൂവും വികാരനൗകയുമുണ്ടാവുന്നത്

കോഴിക്കോട്: ഏതോ നിദ്രതന്‍ പൊന്‍മയില്‍പ്പീലിയില്‍ ഏഴുവര്‍ണങ്ങളും നീര്‍ത്തി... തളിരിലത്തുമ്പില്‍നിന്നുതിരും മഴയുടെ ഏകാന്തസംഗീതമായ്... സംഗീതം മഴയായി പെയ്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ ആ മാന്ത്രികവിരലിനാല്‍ സൃഷ്ടിച്ച ഓരോ വരികളും ഹൃദയത്തിലേക്ക് അലിഞ്ഞുചേരും. വാക്കുകള്‍കൊണ്ട് വര്‍ണരാജി തീര്‍ക്കുന്ന കൈതപ്രം ദാമോദരന്‍ നമ്പൂതിരിക്ക് കര്‍ക്കടകത്തിലെ രേവതിനാളായ വ്യാഴാഴ്ച 75-ാം പിറന്നാള്‍. ശ്രേഷ്ഠത നിറഞ്ഞ, പഴമ വറ്റാത്ത, അര്‍ഥസമ്പുഷ്ടമായ ഒരുപിടി വരികള്‍ സംഗീതത്തിന്റെ ദേവസഭാതലത്തില്‍ പകരം വെക്കാനില്ലാത്തവയാണ്. ആഴത്തിലൂന്നിയ സ്വരലയങ്ങള്‍ക്ക് കൈതപ്രം വരികളെഴുതുമ്പോള്‍ ആ പാട്ടിന് ചേലുകൂടുന്നു. ഏറ്റവും വേഗത്തില്‍ പാട്ടുകളെഴുതി അതിശയിപ്പിക്കുന്ന, പാട്ടിന്റെ 'മിന്നല്‍വള' അണിഞ്ഞ അതികായന്‍ ഇന്നും നമ്മെ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നു.

1986-ല്‍ 'എന്നെന്നും കണ്ണേട്ടനി'ലെ ഗാനങ്ങളുമായാണ് കടന്നുവരവ്. അന്നത്തെ യുവതലമുറ ആവേശത്തോടെ സ്വീകരിച്ച ആ പാട്ടുകള്‍. 2025-ല്‍ 'നരിവേട്ട'യിലെ മിന്നല്‍വളയുമായി എത്തിയപ്പോള്‍ ഇന്നത്തെ യുവത്വവും അതേറ്റെടുത്തു. എന്താണ് അതിന്റെ രഹസ്യം.

അതാണ് എഴുത്തിലെ മാജിക്. എഴുത്തുകാരന്‍ സ്വയം നവീകരിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കണം. പഴയ ആളായി ഇരുന്നുകൂടാ. ഇന്ന് മൊബൈല്‍ഫോണും എഐ സാങ്കേതിക വിദ്യയും ഉള്ള കാലത്ത് അതിന്റെ കൂടെ നില്‍ക്കണമല്ലോ. ഞാന്‍ അതിന്റെ കൂടെയാണ് നില്‍ക്കുന്നത്. അതൊരു ധ്യാനമാണ്, പുതിയ കാലത്തോടു ചേര്‍ന്നുനില്‍ക്കുകയെന്നത്.

കഴിഞ്ഞദിവസം ആലക്കോടിനടുത്ത നടുവില്‍ എന്ന സ്ഥലത്തെ എല്‍പി സ്‌കൂളില്‍ ഒരു പരിപാടിക്ക് പോയിരുന്നു. അവിടെ പത്തുവയസ്സിനു താഴെയുള്ള അഞ്ഞൂറോളം കുട്ടികള്‍ എന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഞാന്‍ ചെല്ലുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഒന്നിച്ച് എഴുന്നേറ്റുനിന്ന് താളത്തില്‍ മിന്നല്‍വള പാടുകയാണ്-അതെന്നെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. അതാണ് കാലത്തിനൊത്തുള്ള മാറ്റം. എനിക്കും അറിയില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് സൂത്രമൊന്നുമില്ല അതിന്. മനസ്സുകൊണ്ട് അങ്ങനെയാവുകയെന്നുമാത്രം. ഈ ഹിറ്റ് ഒരു തിരിച്ചുവരവാണ് എന്നൊന്നും പറയാന്‍പറ്റില്ല. കാരണം ഞാന്‍ എവിടെയും പോയിട്ടില്ല. ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ വിളിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ പോവുമെന്നേയുള്ളൂ.

മുഖ്യമന്ത്രി കണ്ണൂരില്‍ യോഗംവിളിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ക്ഷണിതാവായി പങ്കെടുത്തിരുന്നു. കുറച്ചുമുന്‍പ് ഞാന്‍ ഒരു സിനിമയെടുത്തിരുന്നു. അതിറക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. അതിനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്തുതരണമെന്ന് ഞാന്‍ മുഖ്യമന്ത്രിയോട് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം അത് കെഎസ്എഫ്ഡിസി അധികൃതരോട് പറഞ്ഞ്, അവരുടെ തിയേറ്ററുകളില്‍ സിനിമ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാനുള്ള സൗകര്യം ചെയ്തുതന്നു. അതോടെയാണ് പ്രതീക്ഷവന്നത്. പിന്നീട് ഞാന്‍ ഫിലിം ഡിസ്ട്രിബ്യൂട്ടേഴ്‌സ് അസോസിയേഷന്‍ സംഘടിപ്പിച്ച പരിപാടിക്ക് പോയപ്പോള്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു സിനിമ ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും അത് ഇറക്കാന്‍ ചില സൗകര്യങ്ങള്‍ ലഭിച്ച കാര്യവും പറഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ സിനിമ വിതരണംചെയ്യാന്‍ ഞങ്ങള്‍ സൗകര്യംചെയ്യാമെന്ന് ഉടന്‍ അവര്‍ അറിയിച്ചു. കുറച്ച് പോസ്റ്റ് പ്രൊഡക്ഷന്‍ ജോലികള്‍കൂടി പൂര്‍ത്തിയായാല്‍ സിനിമയെത്തും.

പാട്ടുപഠിക്കാനായി 1975-ല്‍ ഞാന്‍ പണ്ട് പൂഞ്ഞാറില്‍ താമസിക്കുന്ന കാലം. പാട്ടും എഴുത്തും ഒന്നും അന്നുതുടങ്ങിയിട്ടില്ല. പുഴയുടെ കരയിലിരുന്ന് അതിലേക്ക് കല്ലുകളിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കും. എപ്പോഴാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യാനാവുക, രക്ഷപ്പെടുക എന്നൊക്കെ ആലോചിച്ചാണ് ഇരിക്കാറ്്. അപ്പോള്‍ പുഴ എന്റെ ഗുരുവായിട്ടു വന്നു. ഒഴുക്ക് എന്നോടുപറയുന്നതുപോലെ തോന്നി നീ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കാതെ എഴുന്നേല്‍ക്ക്.

അതുകഴിഞ്ഞ് നേതി, നേതി എന്ന വാക്കാണ് പുഴ പറയുന്നത്. പുഴയില്‍ നമ്മള്‍ കൈയിലെടുക്കുന്ന വെള്ളം പിന്നെ കിട്ടില്ല. ഒഴുകിക്കൊണ്ടേയിരിക്കും. എനിക്കുനിന്നോട് വര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞിരിക്കാന്‍ സമയമില്ല, ഞാന്‍ പോവുകയാണ് എന്നാണ് പുഴ പറയുന്നത്. ഈ ലോകം മുഴുവന്‍ നമ്മളോട് യാത്ര പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കും. ഓരോ നിമിഷവും. പക്ഷേ ഞാനും വരാം. എനിക്കും പഠിക്കാനുണ്ട്, ജീവിക്കാനുണ്ട്, സ്‌നേഹിക്കാനുണ്ട് എന്ന ഒരു കവിതയാണ് പുഴ എന്നെപഠിപ്പിച്ചത്. എനിക്ക് ഇനിയും ഏറെദൂരം പോകാനുണ്ട് എന്നതാണ് എന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഊര്‍ജം. അതുകൊണ്ടാണ് പകുതിതളര്‍ന്നിട്ടും ഞാന്‍ എഴുന്നേറ്റുനടക്കുന്നത്.

Content Highlights: Kaithapram Damodaran namboothiri Interview